Alıntı:
1 hour ago, wazzap said:
Orijinal üçlemeyi okudum. Ama bazı yerler fazla uçuktu gerçekten.
<div class="ipsSpoiler" data-ipsspoiler="">
<div class="ipsSpoiler_header">
Hide contents
İlk baştaki evren kurgusu ne kadar uçuk da olsa, kendi içinde bir tutarlılığı vardı. Makinalara bağlı kalmadan, ihtiyaca göre evrilmiş insanlar ve ırklara ayrımı kendi içinde çok tutarlı. Hatta uygun genom yapılarını tutturarak insanlığı ileriye götürecek birini var etmeye çalışmak da bu tutarlılığa uyuyor. Hatta ve hatta Leto II ve Ganimet'in geçmiş yaşamlarla içiçe geçerek yaşaması bile bir yerden kabul edilebilir ama Leto II'nin kumalabalıkları(??) ile bütünleşip üstün bir kuvvete, yeteneğe vs. ulaşması fazla uçuk. Bak mesela bunları genetik yapılarla bir şekilde elde etse tamam derim. Çünkü bu evrende bütün olaylar genlerde bitiyor zaten.
Biraz fazla uçulmuş üçüncü kitapta. İkinci kitap da biricisinin verdiği hisse ulaşamasa da güzeldi. Belki dördüncü kitapta işler yoluna girer diye umut ediyorum.
</div>
</div>
<div class="ipsSpoiler_header">
Spoiler
Leto II'nin kum alabalıklarıyla yaptığı şey, babası Muaddib'in görmesine rağmen yapmaya (fedakarlığın ağırlığından dolayı) cesaret edemediği şey aslında. Yani kısaca "Altın Yol". Leto II, Jacarutu kabilesinin onu kaçırıp delirtmek amacıyla yoğun bir şekilde baharata maruz bırakması ve Leto II'nin bu cendereden başarıyla çıkması Altın Yol'da dev insan-solucan hibritine dönüşmesi için gerekli ilk adım. Çünkü baharatla abzorbe olmuş bedeni kum alabalıklarını kendisine çekiyor. Kum alabalığı denen şey de aslında dev kum solucanlarının yaşam döngüsündeki ilk halleri. Yani onlar da aslında kum solucanı. Baharat "emdirilmiş" insan bedeni onlara son derece çekici ve aynı zamanda da "tanıdık" bir ortam sağladığı için bu birleşme aslında genetik olarak da mümkün oluyor. Yani bence çok da absürd bir durum değil. Ha dersen ki daha önce bilim kurgu camiasında eşi benzeri görülmemiş birşey olduğu için kabullenmek zor geliyor, ona bir şey diyemem elbette. Bu dediğim şey kitabın yayınlandığı tarih için tabii.
Leto II bu sayede hem normal bir insandan çok daha uzun bir süre yaşayabiliyor hem de geçmiş yaşamların hepsini hatırladığı için onların anılarına ve tecrübelerine sahip olarak baharatın verdiği üstün hesaplama gücünü de kullanarak insanoğlunun davranış biçimlerinin tüm olasılıklarını hesaplayarak (tıpkı Holtzman motorlarıyla uzayın büken uzay gemilerinin uzayın neresinde ortaya çıkacaklarını "hesaplayan" dümenciler gibi) adeta geleceği kabak gibi görebilmeye başlıyor. Bu sayede de insanoğlunun kendisini yoketmedine engel olarak binlerce yıl varolmalarını sağlıyor. Tabii bunu yapabilmek için de demir yumruğunu kullanıyor maalesef.
Dediğim gibi bu çok gübük bir fedakarlık aslında. Tanıdığı, sevdiği, değer verdiği herkesin öleceği kadar uzun ve tüm evrenin sorumluluğunu yükleneceği bir hayatı seçebilmek "göt" ister. Evet o bir "tiran" ama onun yaptığı fedakarlık gibi insanoğlu da varolmak için onun bu zalim hükümdarlığını kabul ederek kendi fedakarlıklarını yapmak zorunda kalıyorlar bir nevi.
4. kitapta tam olarak Tamrı İmparator Leto II'ye odaklanılıyor. Bence serinin en anlamlı, en muhteşem kitabıdır. Diğerlerinden farklıdır. Çok değişik bir bakış açısı vardır. Biraz cüretle "tanrısal bir bakış açısı" demek doğru olur sanırım. Ancak tanrının aslında ne kadar "yalnız" olduğunu da ancak bu şekilde anlayabiliyor insan. Bir tanrıya acımak bu kitabı okumakla mümkün oluyor.
Serinin neden "insan gibi düşünen makine yapmayacaksın" mottosunu anlamak için de ilk kitaptan öncesini anlatan kitapları okumak lazım. Onlar FH'nin oğlu Brian Herbert ve Kevin J. Anderson'ın birlike yazdıkları kitaplar ve bence çok daha sıradan ve mekanik bir anlatıma sahipler ama yine de ana hikayenin öncesini anlamak için okumak güzel olur. Butleryan Cihad'a neden gerek olduğunu anlamak Leto II'ye giden yolu anlamak için bence gerekli.
</div>