01-08-2018, 11:37 AM
Facebook'taki bir arkadaşımın yorumu. Güzel yazmış
Alıntı:
Quote
Bilenler bilir, George Lucas sıkı bir Joseph Campbell hayranıdır ve Star Wars evrenini, karakterlerini yaratırken Joseph Campbell'dan oldukça fazla etkilenmiştir. Joseph Campbell ilk üçlemeyi izledikten sonra çok beğenmiş; Luke Skywalker'ın kahramanlıkları ve yaşadığı güçlükler ile gururlandıktan sonra, Lucas'ın, klasik kahramanlık hikayesine nasıl "en yeni ve en güçlü soluğu getirdiği"'ni dile getirmiştir (Joseph Campbell'in Star Wars çözümlemelerine "Mitolojinin Gücü" kitabında zaman zaman değinilmektedir). Joseph Campbell der ki, hayatın çeşitli zamanlarına uygun çeşitli mitler vardır. Örneğin peri masalı, çocuğun mitidir ve genellikle kibirli bir kız çocuğu etrafında gerçekleşen, sonu mutlu biten hikayelerden oluşur. Ergenlik dönemi ile birlikte, erginleme mitleri ortaya çıkar ve çocukluk egosunun öldürülüp bir yetiştin meydana getirilmesini konu alır. Daha sonra başa çıkılması, sevilmesi, bir şeyler öğrenilmesi ve savaşılması gereken bir dünya vardır ve bunun üzerinde dönen mitler rehberlik yapar. Yaşlılık ile birlikte hayatın geçiciliği üzerine vurgu yapan "tüm dünyanın bir rüya ya da balon köpüğü" olduğu şekildeki Hindu düşüncesindeki "maya" gibi mitler anlam ifade etmeye başlar. Tabi bunlar sadece çocukluktan yaşlılığa değil, hangi yaşta olursanız olun, ruhani yolcuğunuzdaki derinleştiğiniz noktaya göre de aynı değişikliği gösterir. Star Wars'un yeni çıkan "The Last Jedi" filminde "Düşmanlarımızla savaşarak değil, sevdiğimiz şeyleri koruyarak kazanacağız" mesajının tam da bu şekilde bir cümle kurularak verildiği bir sahne var. Bu çok "tatlış" bir yaklaşımdır ve çocuğunuza başucunda masal anlatırken verebileceğiniz türden bir mesajdır. Gerçek hayatta metaforik olarak savaş her daim devam etmektedir ve sadece sevdiğiniz şeyleri yapmak sizi bir noktaya kadar getirir. Derinleşmek isteyen herkes bir noktada kendi demonlarıyla yüzleşmek ve savaşmak zorundadır. Anka kuşu gibi küllerinden doğmak için önce yanman gerekir. Tam bir yıkım olmadan gerçek bir dönüşüm gerçekleşmez. Ölüm olmadan doğum olmaz. Tabi psikolojik olarak. Filmdeki Kylo Ren karakterinin geçmişi sileceğim diye manasızca anasını babasını öldürmeye çalışması gibi değil. İslam'daki cihad kavramı da aslında bunu vurgular. Ancak gerçek savaş alanı coğrafi değil ruhsaldır. Mevlana der ki "Nedir boyun vurmak? Dünyevi ruhu kutsal savaşta katletmek". Filme dönecek olursak Luke Skywalker'ın mız mız tavırlarına, karakteri canlandıran Mark Hamill en son röportajında isyan edip "Benim bildiğim bir Jedi böyle yapmazdı, rolü inanmayarak oynadım" diye bir itirafta bulundu zaten. Filmin çok güzel tarafları mutlaka var, zaten ikilem yaratan kısmı da burada. Ama bunların çoğu da zaten Star Wars evrenine ait olan şeyler ve alttan alttan verilen kavramlar herkes anlayacak diye gözümüze sokularak sunulmuş. Evet güç her yerde ama bunu biliyorduk zaten; "Güç nedir 101" kıvamında bir ders almamıza gerek yoktu, oturup düşünseydik biraz. Kendi başına güzel bir film olmuş, gidip seyredilebilir. Ama Joseph Campbell bunu bir Star Wars filmi olarak seyretseydi ne derdi acaba diye de düşünmeden edemiyor insan.

