12-21-2016, 07:54 PM
Alıntı:Yazarın en iyi yaptığı şey,bizi çok iyi bir şekilde bir yöne güdüleyip ardından inanılmaz bir hızla diğer yönden çakması. Diğer yönden de çakarken mantıksız bir şekilde çakmadığı için de saygı uyandırıyor. Ayrıca olayın duygusal boyutunu vıcık vıcık bir hale getirmeden belli seviyede tutabilmesi de taktire şayan. Duygusallık ortamda olması gerekenden ne fazla ne de az.
Seri bitti. Üçüncü kitabı biraz uzattım zira o kadar hızlı gelişiyor ki olaylar, okurken yoruluyorsun. Diğer yorumları spoilera alsam iyi olacak.
<div class="ipsSpoiler_header">
Hakkaten yoruyor okumak. O kadar hızlı biçimde müttefik kaybedip başka müttefikler kazanıyor, tam oradan beklerken buradaki adam ihanet ediyor vs. derken yoruyor. Gerçi bunda benim genellikle gece yarısında okumaya başlayıp sabah 6'da kalkıp okula gidecek olmamın katkısı da var.
Bir de zamanında katıldığım edebi söyleşilerden birinde bir arkadaş "güvenilir/güvenilmez anlatıcı" konusuna çok takılmıştı. Neden bu konunun bu kadar önemli olduğunu özellikle bu serinin son kitabında görüyoruz. Zira birinci ağızdan anlatılan hikayede elemanın bildiği ama bizi şok etmek için şok olduğu sahneler var. Bu biraz tadımı kaçırdı. Örneğin Cassius'un ihanet edip Sevro'yu delik deşik etmesi, Darrow'un yaşadığı büyük şok. Zaten bunun oyun olduğunu biliyor, sırf bizi heyecana getirmek için yazar onu da inanılmaz bir şoka sokmuş. Yine de ummadığım kadar iyi bir seri çıktı.
</div>
