Atomun kendisi 0,1nm.
İşlemciler litografi diye bir yöntem ile yapılıyor. Işığı farklı maddelerden yapılan katmanlardan oluşan wafer'a yollayıp oyuk açıyorsun. Istediğin şeyin boyutu ufaldıkça, litografi yöntemiyle ışık göndermenin sıkıntısı başlıyor; yolladığın ışık üst katmanın ufak aralığından geçip alt katmanda oyuk açacakken girişim saçağı oluşturmaya başlıyor yani fotonlar tanecik gibi dümdüz gitmeyip dalga şeklini alıyor ve dağılıyor. Bunun önüne geçmek için daha düşük dalgaboylu fotonlar göndermek lazım ama o iş daha zor. Dolayısıyla kaynaktan çıkan ışını wafer'a değerken bazı aşamalardan geçiriyorlar.
Günümüzde sanırım hala 193nm'lik ışık yollanıyor, extreme ultraviolet bölgesinden. immersion litografi denilen bir işlemle 65-45nm üretim yapabilecek hale getirdiler, daha sonrasında ise double paterning diye bir şey bulup, 32nm ve altına indiler. Lensten çıkıp wafera giden ışığın önüne üst katmanlarda sırasıyla engeller koyup, alt katmana ulaşacak ışığın aralığını daraltıyorlar. 14nm için ise bunu biraz daha geliştirip multiple pattern yaptılar. 10 ve 7nm'de de aynı şekilde gidilecek gibi ufak farklılıklarla.
Daha sonrası için, bana göre gelecekte her şeyin çözümü olacak olan karbon nanotüp kullanılması gerekiyor fakar ona daha çok var. Şimdi mecburen kullanılan ışığın dalgaboyu düşürülmeye çalışılacak gibi. fakat 7nm'den sonrasında silikon kullanılması pek mümkün değil. Transistörün çalışma mantığında gelen eletriği istediğin zaman kapıyı kapayıp engelleme vardır. Bu kadar ufak boyutlara inildiğinde kapanan kapı elektronu engellemiyor, quantum tünel etkisi nedeniyle elektron kapının karşısına ışınlanıyor. Zaten bu 3d gate'ler finfet'ler falan bu nedenle ortaya çıktı izleyenler bilirler o videoları. 7nm'den ötesine silikonla gidilemez. Indium Galium Arsenide kullanılır belki.
Şunlar var şimdilik demo olarak.
http://www.abc.net.au/science/articles/2...434739.htm
http://www.wired.com/2015/10/ibm-gives-m...ansistors/
