Interface için şöyle bir örnek verebilirim. Zorunlu değil bu yöntem ama işe yarıyor. Atıyorum aynı amaçlı kullanılan ama 10-15 tane farklı firmanın hizmet verdiği bir web servis var. Kabaca gönderme, alma, sorgulama şeklinde üç adet fonksiyon ve bu fonksiyonların kullandığı tipler olsun. Bu fonksiyonlar interface ile tanımlanmış, sonradan eklenmesi istenen bir firmaya özel sınıfları yazdırıyoruz kim yazıyorsa artık. Elemanın yazacağı sınıf bu üç fonksiyonu içermesi ve dolayısıyla parametre olarak aynı tipi kullanması şart. Böylece sonradan gelen adamın kafasına göre kod yazması nispeten önlenmiş oluyor. Ön tarafta çağrılan fonksiyon adı hep aynı ama arkada çalışan fonksiyon farklı. En basit haliyle canlı kullanımı bu şekilde örneklendirilebilir. Benzer şekilde web servislerin bizzat kendileri de genelde bu "interface" mantığı üzerine kurulu. Arayüz programlamada da kullanılıyor. DevExpress gibi firmaların mesela web tabanlı komponentleri ağırlıkla interfaceler üzerine kurulu.
Kendinizi geliştirmenin yolu büyük projeler yapmak, başkalarının yazdığı kodları incelemek, sürekli olarak "kullandığım geliştirme ortamı bana ne sağlıyor" diyerek araştırmak ve güncellemeleri takip etmek. Bir yandan ikinci bir dil veya geliştirme ortamı ile hatta mümkünse alt seviyede ağırlıklı olarak haşır neşir olmak.
Tabii bunları kullanarak bir işi yaparken aşırıya kaçmamak (over engineered kod yazmamak), gereksiz yere basit bir kodu artislik yapacam diye hantallaştırmamak vs..
Kabaca böyle...
