Nazi’lerle savasiyorsun. Zombi gibi geri donuyorlar, sokakta yuruyorlar, secimlerde kilit kitle oluyorlar. Cumhuriyet kuruyorsun, irtica zortluyor, yalanla dolanla demokrasinin backdoor’unu buluyor. Ayni kafa Star Wars’da da var, empire gidiyor, first order geliyor. “Happily ever after” yok makinelerle savasta. O durumun yarattigi bir bikmislik ve moral bozuklugu var tum dunyada. Onunla bas etmek icin gereken motivasyonu tetikleyecek hikayeler uzerine kurulu eserler tam da cagin ihtiyaci olabilir. Yani filmin “yine mi, hani bu savas bitmisti” durumu tam olarak da gunun ruhuna denk gelebilir. Onemli olan sonrasini nasil baglayacaklari.
“The one gelecek, bizi kurtaracak kehaneti temenniydi, karari sen verip o yola giriyorsun” diye ozetlenebilecek ilk uclemeyi “yeryuzunde cennet olacak kehaneti temenniydi, o ideal icin her nesil yeniden savasiyor ki yeryuzunde cehennem olmasin” gibi bir ikinci kusak takip edebilir.
Yeni nesil kahramanlari one cikarmak icin eskileri ihmal etmemek gerektigini Star Wars’dan ogrenmislerdir zaten. “Ne yapsak satacak” kafasiyla girmesinler yeter, herkes begenmese de olur.
edit: bonus, blue pill
